Nu het jaar 2011 ook bijna ten einde is gelopen, blik ik eens even over mijn schouder terug. Wat ging er goed, waar ging het minder, wat was het leukste en waar kwamen de tranen?
Ik draai de glazen bol om en terwijl de sneeuw naar beneden dwarrelt, weet ik dat het een jaar is geweest dat ik weg zal schrijven onder het kopje “Alles zijn gangetje” in het dagboek van het leven.  Immers, hoe vaak zeiden we deze maanden niet tegen elkaar, alles goed? Yes alles wel, alles gaat zijn gangetje.”

Natuurlijk waren er uitschieters naar links, rechts, naar boven en beneden, maar eigenlijk ging  voor ons alles wel zijn gangetje.

Erg leuk dit jaar was de start van de Magister Vini opleiding. Intensief, leuk, hilarisch soms maar vooral met een andere bril op naar wijn kijken. Niet meer gefocust op de details van het proeven: “ruik ik  nu kweepeer of frambozen, nee toch niet hoor, meer leer, teer, pruimen en kruidnagel en de sigarendoos van opa”.

Er komen nu hele andere zaken aan de orde, die enerzijds je blik enorm verruimen, maar anderzijds je ook zo van het gewone pad afbrengen dat het best verwarrend is.

Mineralen, bodemstructuren, terroir, loofwanden, de prominente heren van ‘de wijnleiding’, ze zweven door mijn hersenpan en doorkruisen mijn dromen. Soms maakt manlief mij ‘s nachts paniekerig wakker en stamelt dan confuus: “wie  is dat, die Franklars?”  “Huh?  Waar heb je het over……?”

Na drie complete lesdagen besef ik inmiddels wel dat de kracht en het doorzettingsvermogen bij mij zelf uit mijn tenen zal moeten komen. Dit doe je niet ‘even’ erbij. Voor de grap…..
Dit is serieuse business, vereist veel aandacht, concentratie en vooral ook tijd om alles goed op te nemen.
‘t Ja, en is dat  nou net niet altijd het grande grande problem? Tijd? Wie heeft er tegenwoordig tijd dan? Als je niet een workshop draait voor 10 gastvrouwen i/o van een hostessbureau, dan is het wel een kind dat je met gescheurde kniebanden oppikt van het voetbalveld op weg naar het ziekenhuis. Ben je met Wijnbrevet lesgeven bezig voor het Wijninstituut, dan zit je het volgende moment weer achter Supermac om een column voor Damespraatjes te schrijven, cursusmateriaal voor de tweede F&W cursus te verzamelen of jezelf moed in te praten met een fantastisch glas Chateauneuf-du-Pape Barbe Rac van Chapoutier,dat je hebt gescoord bij een te gekke wijnbar tijdens een paar dagen Berlijn. Dan snel weer de nieuwsbrief voor BuyYourWine!

Over je schouder kijkt MV mee. Op je schouders drukt hij zwaar. Soms gaan je schouders er van hangen…..

Net op tijd herlas ik vandaag het mailtje voor de inschrijving van het eerste examen. Whow… februari 2012. Ik had het bijna over het hoofd gezien. Geparkeerd in de stoffige ruimtes van mijn mac waar ik werkelijk niet vaak kom. De catacomben van de deadlines, de artikelen, de inschrijfforms…. Oefff net op tijd! Sluitingsdatum is 23 december a.s.!

Natuurlijk schrijf ik me in. Beide benen komen terug op de grond, de literatuurlijst klem ik dapper in mijn hand. Yes I can! Yes I go for it! En van  beneden roept iemand: “wat zal ik opentrekken…..?”

‘t Ja, want het is wel bijna Kerstmis.