De enige restaurantgids voor wijnliefhebbers, zo hebben ze  het genoemd. De gids der gidsen, de gids die ons gidst door de wijnbrij van restaurants met in potentie een goede wijnkaart. Een handzame gids die lekker in je tas past, misschien zelfs  in je binnenzak, hoewel het dan misschien wel op een enorme dikke portemonnaie lijkt.
Die heb je in de door Perswijn geselecteerde restaurants echter niet (altijd) nodig. Het boekje waar de nodige advertenties zeker niet ontbreken, is duidelijk en overzichtelijk opgebouwd. Natuurlijk ontbreken ook de nodige “beste van …..2012” zeker niet.

Het wijnrestaurant van het jaar, het restaurant van het jaar, de beste wijnwinkel van het jaar en de beste wijnwebwinkel van het jaar. Van het komende jaar, moeten we eigenlijk zeggen.  Tot slot worden er enkele wijnbars wel beschreven maar niet uitgeroepen tot “beste van..”, omdat volgens de wijngeleerde heren en dames daar (nog) geen ‘2012’ wijntoekomst in zit. Er is leuk spul onder de zon, zo zegt men, maar niet genoeg om de meetlat met de 5 trosjes -waarbij men waarschijnlijk de 5 ???? mee bedoeld,  te bereiken. Met uitzondering van Vyne en Bubbles & Wines. Helaas die mogen niet meer meedoen…..Eh.. waarom niet? De beste is toch de beste?

Erg praktisch is het overzichtje met restaurants die open zijn op zondag en/of maandag.

De speerpunten van het zogenoemde ‘Restaurant 3.0’ worden duidelijk weergegeven in een aantal afgebakende “apps“! Zo heb je natuurlijk ‘prijs-kwaliteit’, maar ook ‘internet’ dus nieuwe media, over hoe hard en veel men wel niet twittert…..

Ook maatschappelijke verantwoordelijkheid wordt aangestipt. Producten zoveel mogelijk uit de eigen regio, aandacht voor de groene kant, veel restaurants proberen het met een eigen tuin voor kruiden en groenten.

De bediending moet vriendelijk en warm zijn. “altijd aanspreekbaar maar zonder enige opdringerigheid”, (Frits Abrahams in NRC-Handelsblad).

Er is aandacht besteed aan de Aziatische keuken, met name ook aandacht voor de wijze waarop ze grote aandacht voor het onderdeel wijn hebben in hun restaurant.

Daarnaast de bistro of brasserie, al decennia geleden door Gerard Fagel ontwikkeld, om naast zijn beroemde restaurant de Hoefslag, een laagdrempeliger concept neer te kunnen zetten, voor iedereen die wel lekker wilde eten, met goede wijnen en warme bediening maar om wat voor reden ook niet altijd naar de Hoefslag ging.

Natuurlijk is er veel te zeggen over de wijn. Want immers, vanuit deze drank is de behoefte naar dit boekwerkje, naar deze “WijnGrootspraak” ontstaan. De gevleugelde uitspraak van Conrad Hilton “location, location, location” heet hier en nu: “temperatuur, temperatuur, temperatuur” te zijn!

Veel wijnen in de bezochte etablissementen lijken van Europese bodem.  Waarbij het begrip ‘terroir’ een belangrijk sleutelwoord is geworden. Een trending topic, om in de sfeer van de het Restaurant 3.0 te spreken.  Heeft  uitgever dezes geen oog meer voor de terroir buiten Europa, deze wegzettend onder de noemer ‘zoet-alcoholisch’ ? Het lijkt, maar doet deze wijnen toch geen recht.  Immers, er zijn toch werkelijk wel terroir getypeerde wijnen buiten ons continent,  zoals er ook genoeg zoet-alcholisch // niet terroirische wijnen binnen dit continent te vinden zijn…..

In ieder geval, een gids die zeker de moeite waard van het verschijnen is. Zeker voor de vele wijnliefhebbers onder ons! Het enige waar we nog wel nieuwsgierig naar zijn, is  naar de achtergrond van de ínspecteurs’? Immers, we mogen toch hopen dat zij wel vineuze begrippen zoals mineraliteit en terroir op de juiste manier weten te  interpreteren.